dopełnienie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

dopełnienie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌdɔpɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ], AS[dopeu̯ʹńė̃ńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. nazal. -ni… akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas.  od: dopełnić (nazwa czynności)
(1.2) część dopełniająca całość
(1.3) gram.  część zdania oznaczająca przedmiot wykonywanej czynności; zob.  też dopełnienie w Wikipedii
(1.4) mat.  zbiór elementów nie należących do danego zbioru; zob.  też dopełnienie zbioru w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
(1.3) W zdaniuChłopiec czyta książkę”, wyrazksiążkęwystępuje w funkcji dopełnienia.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) uzupełnienie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  dopełniacz m , dopełnianie n 
związki frazeologiczne:
(1.3) dopełnienie bliższedopełnienie dalsze
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: