dopełnienie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

dopełnienie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌdɔpɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ], AS[dopeu̯ʹńė̃ńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.-ni…akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: dopełnić (nazwa czynności lub procesu)
(1.2) część dopełniająca całość
(1.3) gram. część zdania oznaczająca przedmiot wykonywanej czynności; zob. też dopełnienie w Wikipedii
(1.4) mat. zbiór elementów nie należących do danego zbioru; zob. też dopełnienie zbioru w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
(1.3) W zdaniuChłopiec czyta książkę”, wyrazksiążkęwystępuje w funkcji dopełnienia.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) uzupełnienie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dopełniacz m, dopełnianie n
związki frazeologiczne:
(1.3) dopełnienie bliższedopełnienie dalsze
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: