befallning

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

befallning (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) rozkaz, nakaz, polecenie, komenda[1]
odmiana:
(1.1) en befallning, befallningen, befallningar, befallningarna
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) order
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  befalla
przym.  befallande
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 77, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.