rocznica
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
rocznica (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) dzień przypadający dokładnie w rok, dwa, trzy itd. lata po jakimś fakcie, zdarzeniu; zob. też rocznica w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rocznica rocznice dopełniacz rocznicy rocznic celownik rocznicy rocznicom biernik rocznicę rocznice narzędnik rocznicą rocznicami miejscownik rocznicy rocznicach wołacz rocznico rocznice
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ~a ślubu/powstania/odzyskania niepodległości • obchodzić ~ę
- synonimy:
- (1.1) jubileusz, daw. aniwersarz
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) anniversary
- arabski: (1.1) ذكرى ,يوبيل
- czeski: (1.1) výročí n
- duński: (1.1) årsdag w
- francuski: (1.1) anniversaire m
- hiszpański: (1.1) aniversario m
- interlingua: (1.1) anniversario
- niemiecki: (1.1) Jahrestag m
- nowogrecki: (1.1) επέτειος f
- szwedzki: (1.1) årsdag w
- turecki: (1.1) yıldönümü
- włoski: (1.1) anniversario
- źródła:
