ornament

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Spis treści

[edytuj] ornament (język polski)

wymowa:
IPA[ɔrˈnãmɛ̃nt], AS[ornãmẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) motyw zdobniczy stosowany w architekturze, sztuce, rzemiośle artystycznym, zob.  też ornament w Wikipedii
(1.2) dźwięk lub grupa dźwięków służących do urozmaicenia i ożywienia melodii, zob.  też ornament w Wikipedii
(1.3) rodzaj czcionki dającej w druku odbitkę elementu zdobniczego, zob.  też ornament w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
(1.1) Ornament roślinny nie zjawia się tedy sam przez się z prostego wyboru lub natchnienia artysty, lecz jest wynikiem olbrzymiej społecznej przemiany.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
ornamentacja, ornamentyka, ornamentowy, ornamentalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.franc.  ornement < łac.  ornamentum (ozdoba) < łac.  ornatus od łac.  ornare (wyposażyć, upiększyć)[2][3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Stefan Żeromski, Snobizm i postęp, rozdz. V.
  2. Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.
  3. Online Etymology Dictionary.

[edytuj] ornament (język angielski)

ornament (1.2)
wymowa:
wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) ozdoba
(1.2) ornament
(1.3) muz.  ornament

czasownik

(2.1) ozdabiać, zdobić
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  ornamental
rzecz.  ornamentation
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

[edytuj] ornament (język szwedzki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ornament
odmiana:
(1.1) ett ornament, ornamentet, ornament, ornamenten
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) snäckornament
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach