korelacja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

korelacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌkɔrɛˈlaʦ̑ʲja], AS[korelacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) współzależność między dwoma lub więcej zjawiskami
(1.2) stat.  zależność zmiennych losowych; zob.  też korelacja w Wikipedii
(1.3) stat.  pot.  współczynnik korelacji (1.2), a szczególnie współczynnik korelacji Pearsona; zob.  też współczynnik korelacji Pearsona w Wikipedii
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Nie potrafiliśmy dowieść korelacji między wydatkami na kampanię reklamową, a zwiększonym zainteresowaniem klientów.
(1.2) Często błędnie zakłada się, że zależność statystyczna jest równoważna niezerowemu współczynnikowi korelacji. (z Wikipedii)
(1.3) Korelacja mówi nam o stopniu zależności liniowej. (tzn. współczynnik korelacji Pearsona jest miarą stopnia zależności liniowej)
składnia:
kolokacje:
(1.2) korelacja cząstkowa / liniowa / rangowa / ujemna / dodatnia
(1.2-3) współczynnik korelacji
synonimy:
(1.1) zależność, współzależność
(1.3) współczynnik korelacji
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  autokorelacja, korelat, korelator, korelowanie, korelogram
przym.  korelacyjny, korelatywny
czas.  korelować, skorelować
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc.  corrélation < łac.  correlatio
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: