koliba

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

koliba (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) etn. gw. gór. szałas stanowiący schronienie w górach
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Już księżyc na niebo wychodzi, • Zapłoną dookoła ogniska, • I wkrótce popłynie z hawiarskiej kolibyMelodia nam wszystkim tak bliska. (W. Witek: Hawiarska koliba)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
rum. colibă (chata, szałas), alb. kolibe, z gr. καλύβη (kalýbē)[1]
uwagi:
inna pisownia: koleba
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło koliba w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.