klawiatura
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] klawiatura (język polski)
klawiatura (1.1) fortepianu
klawiatura (1.2) komputera
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) muz. układ klawiszy umieszczonych kolejno obok siebie, zamocowanych w odpowiedni sposób, ułatwiający granie na instrumentach klawiszowych
- (1.2) część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków
- (1.3) gwara motoryzacyjna górna część mechanizmu rozrządu, widoczna po zdjęciu pokrywy silnika
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik klawiatura klawiatury dopełniacz klawiatury klawiatur celownik klawiaturze klawiaturom biernik klawiaturę klawiatury narzędnik klawiaturą klawiaturami miejscownik klawiaturze klawiaturach wołacz klawiaturo klawiatury
- przykłady:
- (1.1) Klawiatura tego fortepianu jest popsuta i nie można grać.
- (1.2) Józef złośliwie odłączył Piotrowi klawiaturę od komputera.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) klawiatura fortepianu / pianina / akordeonu / …
- (1.2) klawiatura komputera / komputerowa / maszyny do pisania / kalkulatora / dalekopisu / … • klawiatura numeryczna
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. klawisz m
- przym. klawiaturowy, klawiszowy
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) keyboard
- arabski: (1.1-2) لوحة مفاتيح
- baskijski: (1.1-2) teklatu, klabier
- chorwacki: (1.1) klavijatura f; (1.2) tipkovnica f
- duński: (1.2) tastatur
- francuski: (1.1-2) clavier m
- hiszpański: (1.1-2) teclado m
- interlingua: (1.2) tastatura
- jidysz: (1.1-2) קלאַוויאַטור f (klawjatur)
- niemiecki: (1.1) Klaviatur f; (1.2) Tastatur f
- nowogrecki: (1.1) πληκτρολόγιο n
- polski język migowy:
(w zapisie )
- portugalski: (1.2) teclado m
- rosyjski: (1.1) клавиатура f; (1.2) клавиатура f
- szwedzki: (1.1) klaviatur w; (1.2) tangentbord n
- włoski: (1.1) tastiera (testierino)
- źródła: