fortepian
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] fortepian (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) muz. klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym; zob. też fortepian w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp fortepian, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:
- (1.1) „...A czwarty wagon pełen bananów, a w piątym stoi sześć fortepianów...” (J. Tuwim: Lokomotywa)
składnia:
kolokacje: (1.1) grać na fortepianie; bębnić na fortepianie; usiąść do fortepianu; utwór na fortepian
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. fortepianowy
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) z wł. pianoforte, z piano e forte
uwagi: zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) (grand) piano
- chorwacki: (1.1) klavir m
- duński: (1.1) flygel, klaver n
- esperanto: (1.1) fortepiano
- francuski: (1.1) piano à queue m
- grecki: (1.1) πιάνο με ουρά n
- hiszpański: (1.1) piano de cola m
- niemiecki: (1.1) Flügel m
- portugalski: (1.1) piano (de cauda) m, pianoforte m, fortepiano m
- rosyjski: (1.1) рояль m
- włoski: (1.1) pianoforte m
[edytuj] fortepian (esperanto)
znaczenia:
morfem
- (1.1) fortepian
wyrazy pochodne: rzecz. fortepiano
etymologia:
uwagi:
