fortepian
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] fortepian (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) muz. klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym; zob. też fortepian w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik fortepian fortepiany dopełniacz fortepianu fortepianów celownik fortepianowi fortepianom biernik fortepian fortepiany narzędnik fortepianem fortepianami miejscownik fortepianie fortepianach wołacz fortepianie fortepiany
- przykłady:
- (1.1) „[…] A czwarty wagon pełen bananów, a w piątym stoi sześć fortepianów […]” (J. Tuwim: Lokomotywa)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) grać na fortepianie • bębnić na fortepianie • usiąść do fortepianu • utwór na fortepian
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. fortepianowy
- rzecz. fort m, pianista m.-os., fortepianista
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) wł. pianoforte, z piano e forte
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) (grand) piano
- arabski: (1.1) بيانو
- chorwacki: (1.1) klavir m
- duński: (1.1) flygel, klaver n
- esperanto: (1.1) fortepiano
- fiński: (1.1) flyygeli
- francuski: (1.1) piano à queue m
- hindi: (1.1) पियानो
- hiszpański: (1.1) piano de cola m
- islandzki: (1.1) flygill m
- japoński: (1.1) ピアノ
- niemiecki: (1.1) Flügel m
- nowogrecki: (1.1) πιάνο με ουρά n
- pendżabski: (1.1) پیانو
- portugalski: (1.1) piano (de cauda) m, pianoforte m, fortepiano m
- rosyjski: (1.1) рояль m
- słowacki: (1.1) klavír
- tajski: (1.1) เปียโน
- włoski: (1.1) pianoforte m
- źródła:
[edytuj] fortepian (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
- (1.1) fortepian
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pochodne:
- rzecz. fortepiano
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
