kicz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

kicz (język polski)[edytuj]

kicze (1.1)
kicz (1.1)
wymowa:
IPA[ciʧ̑], AS[ḱič], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nie cierpię tego świątecznego kiczu na ulicach w grudniu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ramota, szmira, bezguście
antonimy:
(1.1) arcydzieło
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kiczowatość f
przym. kiczowaty
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem. Kitsch; określenie powstałe około 1870 r. w monachijskich kołach malarskich[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło kicz w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.