kicz
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
kicz (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kicz kicze dopełniacz kiczu kiczów celownik kiczowi kiczom biernik kicz kicze narzędnik kiczem kiczami miejscownik kiczu kiczach wołacz kiczu kicze
- składnia:
- antonimy:
- (1.1) arcydzieło
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kiczowatość f
- przym. kiczowaty
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) niem. Kitsch; określenie powstałe około 1870 r. w monachijskich kołach malarskich[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) kiçi
- angielski: (1.1) kitsch
- czeski: (1.1) kýč m
- esperanto: (1.1) kiĉo
- francuski: (1.1) kitsch m
- hebrajski: (1.1) קיטש
- hiszpański: (1.1) kitsch m
- macedoński: (1.1) кич m
- niemiecki: (1.1) Kitsch m
- nowogrecki: (1.1) κιτς n
- perski: (1.1) کیچ
- portugalski: (1.1) kitsch
- rosyjski: (1.1) китч m
- słowacki: (1.1) gýč m
- szwedzki: (1.1) kitsch
- ukraiński: (1.1) кіч
- węgierski: (1.1) giccs
- włoski: (1.1) kitsch m
- źródła:
- ↑ hasło kicz w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.
