jednorożec
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] jednorożec (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) mit. książk. fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach; zob. też jednorożec w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik jednorożec jednorożce dopełniacz jednorożca jednorożców celownik jednorożcowi jednorożcom biernik jednorożca jednorożce narzędnik jednorożcem jednorożcami miejscownik jednorożcu jednorożcach wołacz jednorożcu jednorożce
- przykłady:
- (1.1) Jednorożca identyfikowano m.in. z nosorożcem, oryksem, elandem i kudu. Do grona możliwych pierwowzorów często zalicza się także wymarłe elasmoterium[1].
- (1.1) Masz już dziesięć lat i nadal wierzysz w świętego Mikołaja? Może jeszcze mi powiesz, że wierzysz także w jednorożce i krasnoludki?
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) unicorn
- esperanto: (1.1) unikorno, unukornulo
- hiszpański: (1.1) unicornio m
- ido: (1.1) unikorno
- interlingua: (1.1) unicorne
- niemiecki: (1.1) Einhorn m/n
- nowogrecki: (1.1) μονόκερος m
- rosyjski: (1.1) единорог m
- słowacki: (1.1) jednorožec
- starogrecki: (1.1) μονόκερως m/f, καρτάζωνος m
- szwedzki: (1.1) enhörning w
- źródła:
