humor

humor (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈxũmɔr], AS: [χũmor], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) komizm, żartobliwość, wesołość

(1.2) nastrój, samopoczucie

(1.3) humory → kaprysy, fanaberie

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	humor	humory
dopełniacz	humoru	humorów
celownik	humorowi	humorom
biernik	humor	humory
narzędnik	humorem	humorami
miejscownik	humorze	humorach
wołacz	humorze	humory

(1.3)

 

przypadek	liczba mnoga
mianownik	humory
dopełniacz	humorów
celownik	humorom
biernik	humory
narzędnik	humorami
miejscownik	humorach
wołacz	humory

przykłady:

(1.2) Wybacz, ale nie mam dzisiaj humoru. Miałam ciężki dzień.

(1.3) Nie mam zamiaru znosić twoich humorów.

składnia:

kolokacje:

(1.1) czarny humor • humor sytuacyjny • poczucie humoru

(1.2) dobry / zły / szampański humor • mieć (dobry / zły) humor • nie mieć humoru • być w (dobrym / złym) humorze • nie być w humorze

(1.3) mieć / miewać humory

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik humorystyczny

związki frazeologiczne:

nadrabiać humorem

etymologia:

niem. niemiecki Humor, franc. francuski humeur, ang. angielski humour, z łac. łacina (h)umor (daw. dawniej, dawny ciecz organiczna wpływająca na usposobienie)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1-2) humour bryt. brytyjski angielski, humor amer. amerykański angielski; (1.2) mood
• arabski: (1.1) دعابة f rodzaj żeński, فكاهة f rodzaj żeński; (1.2) مزاج
• czeski: (1.2) nálada
• hiszpański: (1.1) humor m rodzaj męski; (1.2) humor m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Humor m rodzaj męski (1.2) Laune f rodzaj żeński, Stimmung f rodzaj żeński (1.3) Launen lm liczba mnoga
• nowogrecki: (1.1) χιούμορ n rodzaj nijaki
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.?)
• rosyjski: (1.1) юмор m rodzaj męski; (1.2) настроение n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) humor w rodzaj wspólny; (1.2) humör n rodzaj nijaki
• turecki: (1.1) mizah
• wilamowski: (1.1) humor
• włoski: (1.2) umore

źródła:

humor (język angielski)

wymowa:

amer. amerykański angielski SAMPA: /hjumO@r/

wymowa amerykańska

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) humor

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik humour

przym. przymiotnik humorous

przysł. przysłówek humorously

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

humor (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) humor (nastrój)

(1.2) humor (wesołość)

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

humor (język hiszpański)

wymowa:

IPA: [u.'mor]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) humor, dowcip, wesołość

(1.2) nastrój

(1.3) przen. przenośnie charakter, usposobienie

(1.4) przest. przestarzałe, przestarzały płyn ustrojowy

odmiana:

lm liczba mnoga humores

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) gracia, jovialidad, salero

(1.2) disposición

(1.3) carácter, talante

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik humorístico, humorado

rzecz. rzeczownik humorismo, humorista, humorada

związki frazeologiczne:

• humor negro → czarny humor
• sentido del humor → poczucie humoru

etymologia:

łac. łacina humor, humōris

uwagi:

źródła:

humor (język szwedzki)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) humor, poczucie humoru

odmiana:

(1.1) en humor, humorn; blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik humorist, humoresk

przym. przymiotnik humoristisk

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) por. porównaj humör

źródła:

humor (język wilamowski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) humor

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: