מוט

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

מוט (jidysz)[edytuj]

transliteracja:
YIVO: mut; polska: mut
wymowa:
IPA: /mʊt/; IPA[mʊt]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) odwaga, męstwo, śmiałość, duch, siła
(1.2) stan ducha, nastrój, usposobienie, humor
(1.3) dobry humor / nastrój, otucha
odmiana:
(1.1-3) lp מוט; blm
przykłady:
(1.1) ס׳קלעקט מיר קיין מוט ניט אָפּצוזאָגן זיך דערפֿון.‏ → Nie starczy mi śmiałości, żeby odmówić., Nie mam siły z tego zrezygnować.
składnia:
kolokacje:
(1.1) אָננעמען זיך מיט מוטzbierać się / zdobywać się na odwagę, nabierać śmiałości, odważać się
(1.1) C. + צוגעבן מוטdodawać odwagi + C., ośmielać + B.
(1.3) בײַם מוטw doskonałym nastroju, w dobrym humorze
(1.3) C. + צוגעבן מוטdodawać otuchy + C., napawać otuchą + B.
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. מוטיקייט
czas. מוטיקן
przym. מוטיק, מוטלאָז
związki frazeologiczne:
אין גוטן מוטżyczliwie, uprzejmie, pokojowo, bez złych zamiarów, bez złośliwości
etymologia:
śwn. muot, por. niem. Mut[1]
uwagi:
źródła:
  1. hasło Mut w: Das Digitale Wörterbuch der deutschen Sprache, Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften.