hamulec
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] hamulec (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) techn. urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny; zob. też hamulec w Wikipedii
- (1.2) czynnik, który powstrzymuje daną osobę przed działaniem
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik hamulec hamulce dopełniacz hamulca hamulców celownik hamulcowi hamulcom biernik hamulec hamulce narzędnik hamulcem hamulcami miejscownik hamulcu hamulcach wołacz hamulcu hamulce
- przykłady:
- (1.1) Przed wyjazdem muszę sprawdzić sprawność hamulców.
- (1.2) Paweł, jak się zdenerwuje, to nie ma żadnych hamulców, krzyczy, obraża się i jest bardzo nieprzyjemny.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ~ bezpieczeństwa • hamulec szczękowy • hamulec tarczowy • hamulec ręczny
- (1.2) ~ce moralne / wewnętrzne
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- (1.1) dawać po hamulcach
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) brake
- arabski: (1.1) فرامل, مكبح, كابحة
- duński: (1.1) bremse w
- esperanto: (1.1) bremso
- francuski: (1.1) frein m
- hiszpański: (1.1) freno m
- kaszubski: (1.1) scygôcz m
- niemiecki: (1.1) Bremse f
- nowogrecki: (1.1) φρένο n
- słowacki: (1.1) brzda
- źródła:
