bronić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: brónic

[edytuj] bronić (język polski)

bramkarz broni (1.1) bramki
wymowa:
IPA[ˈbrɔ̃ɲiʨ̑], AS[brõńić], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) odpierać atak
(1.2) stawać w obronie kogoś lub czegoś; wstawiać się za kimś; czymś, być czyimś obrońcą

czasownik zwrotny bronić się

(2.1) chronić siebie przed atakiem, odpierać atak na siebie
odmiana:
koniugacja VIa
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) ~ kraju
(1.2) ~ racji, ~ interesów
synonimy:
antonimy:
(1.2) atakować
wyrazy pokrewne:
rzecz.  obrona, obrońca
przym.  bezbronny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach