afera

afera (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [aˈfɛra], AS: [afera]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wydarzenie, które wywołało skandal; zob. zobacz też afera w Wikipedii

(1.2) pot. potocznie awantura

(1.3) gwara więzienna niesłuszne posądzenie o naruszenie zasad panujących wśród grypsujących

(1.4) gwara więzienna przestępstwo

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	afera	afery
dopełniacz	afery	afer
celownik	aferze	aferom
biernik	aferę	afery
narzędnik	aferą	aferami
miejscownik	aferze	aferach
wołacz	afero	afery

przykłady:

(1.1) Afera ta poważnie nadszarpnęła dalszą karierę polityczną prezydenta USA .

składnia:

kolokacje:

(1.1) ~ giełdowa/polityczna

(1.4) gwara więzienna ~ bukowa – pobicie • ~ majtkowa – zgwałcenie

synonimy:

(1.1) skandal

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik aferować, zaaferować

rzecz. rzeczownik aferzysta, aferowicz, aferzystka

przym. przymiotnik zaaferowany

związki frazeologiczne:

afera grubymi nićmi szyta

etymologia:

niem. niemiecki Affäre z franc. francuski affaire

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) affair
• duński: (1.1) affære w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) skandalo
• francuski: (1.1) affaire f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) caso m rodzaj męski, afer m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Affäre f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) απάτη f rodzaj żeński, κομπίνα f rodzaj żeński
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• rosyjski: (1.1) афера f rodzaj żeński, pot. potocznie афёра f rodzaj żeński
• słowacki: (1.1) aféra
• szwedzki: (1.1) affär w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) афера f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) affare m rodzaj męski

źródła:

afera (język litewski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) afera

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: