baton
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] baton (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) niewielki podłużny kawałek czekolady, niekiedy z dodatkami
- (1.2) reg. białost.[1] długa bułka pszenna
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik baton batony dopełniacz batona batonów celownik batonowi batonom biernik batona batony narzędnik batonem batonami miejscownik batonie batonach wołacz batonie batony
- składnia:
- synonimy:
- (1.2) bułka wrocławska, gw. warsz. bułka paryska, reg. łódz. angielka, reg. pozn. kawiorek, kawiorka, reg. śl. francuz, reg. krak. weka
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bar
- islandzki: (1.1) súkkulaðistöng f
- niemiecki: (1.1) Riegel m
- szwedzki: (1.1) chokladstång w
- źródła:
- ↑ Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, s. 73, Łódź, WUŁ, 2007. ISBN 978-83-75-25095-4.
[edytuj] baton (język angielski)
- wymowa:
- bryt. (RP) enPR: bătʹŏn, IPA: /ˈbætɒn/, SAMPA: /"b{tQn/
- amer. enPR: bətänʹ, IPA: /bəˈtɑn/, SAMPA: /b@"tAn/
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
