bułka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] bułka (język polski)
wymowa: wymowa; IPA: /'buwka/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wypiek o niewielkich rozmiarach, przeznaczony dla jednej osoby, zob. też bułka w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp buł|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) grahamka, kajzerka, rogal
antonimy:
wyrazy pokrewne: zdrobn. bułeczka
związki frazeologiczne: (1.1) bułka paryska, bułka wrocławska, bułka z masłem
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) roll
- bułgarski: (1.1) хлебче n
- duński: (1.1) rundstykke n
- francuski: (1.1) petit pain
- hebrajski: (1.1) לחמניה f
- holenderski: (1.1) broodje, bolletje, kadetje
- jidysz: (1.1) בולקע f (bulke), זעמל f (zeml)
- niemiecki: (1.1) Brötchen n
- rosyjski: (1.1) булка f
- ukraiński: (1.1) булка f
- włoski: (1.1) panino m, filone m, pagnotta f