jamnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

jamnik (język polski)[edytuj]

jamnik (1.1)
jamnik (1.1)
jamnik (1.1)
wymowa:
IPA[ˈjãmʲɲik], AS[i ̯ãmʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) kynol. rasa psów o niskim wzroście, długim tułowiu i krótkich nogach; zob. też jamnik w Wikipedii
(1.2) pot. rzecz długa i niska
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) rasa, pies
hiponimy:
(1.1) dzikarz, norowiec
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jama ż
forma żeńska jamnica ż, jamniczka ż
zdrobn. jamniczek m
przym. jamniczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. jama + -nik
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Rasy psów
tłumaczenia:
źródła: