miauczeć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

miauczeć (język polski)[edytuj]

kot miauczy (1.1)
wymowa:
IPA[ˈmʲjawʧ̑ɛʨ̑], AS[mʹi ̯au̯čeć], zjawiska fonetyczne: zmięk.u → ł i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. miauknąć)

(1.1) o kocie: wydawać charakterystyczny głos
odmiana:
(1.1) koniugacja VIIb
przykłady:
(1.1) Jacku, kot siedzi pod drzwiami i miauczy; wpuść go.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. miauczenie n, miauknięcie n, miaukot m
czas. miauknąć dk.
wykrz. miau
przym. miaukliwy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: