wilczy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wilczy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈvʲilʧ̑ɨ], AS[vʹilčy], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z wilkiem, dotyczący wilka

przymiotnik dzierżawczy

(2.1) należący do wilka

przymiotnik jakościowy

(3.1) charakterystyczny dla wilka, posiadający cechy przypisywane wilkowi
odmiana:
(1.1) (2.1)
(3.1)
przykłady:
(2.1) Na otwartych przestrzeniach dawno znikł wilczy trop, wilk wie dobrze, czym pachnie zagłada[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) Wilcze Laski
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wilczyca ż, wilczur m, wilczyca ż, wilczarz m, wilk m, wilczek m, wilczysko m, wilczątko n, Wilczka ż
przym. wilkowaty, wilczurzy
przysł. wilczo, wilkiem
związki frazeologiczne:
wilczy dółwilczy apetyt / wilczy głódwilczy biletWilczy Szaniecbernardyńska postawa, ale wilcze serce
etymologia:
pol. wilk + -czy
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: