Przejdź do zawartości

przestrzeń

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

przestrzeń (język polski)

[edytuj]
przestrzeń (1.1)
wymowa:
IPA: [ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ], AS: [pšesṭšẽń], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.udziąs.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) określony obszar dwu- lub trójwymiarowy
(1.2) fiz. miejsce, w którym odbywają się zjawiska fizyczne; zob. też przestrzeń (fizyka) w Wikipedii
(1.3) geom. nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii; zob. też przestrzeń trójwymiarowa w Wikipedii
(1.4) mat. zbiór, na którym określono dodatkową strukturę; zob. też przestrzeń (matematyka) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) W beletrystyczno-publicystycznej formie ukazał bezpośredniość i bezceremonialność Amerykanów, szybko rosnące miasta, rozległe przestrzenie kontynentu, który przemierzał koleją, konno i pieszo, żyzne doliny, skalne pustkowia i dzikie zwierzęta[1].
składnia:
kolokacje:
na przestrzeni dziejów/wiekówprzestrzeń życiowaprzestrzeń międzyplanetarnaprzestrzeń kosmiczna
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przestrzenność ż
przym. przestrzenny
przysł. przestrzennie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
wyrażenie na przestrzeni roku (oraz odnośnie jeszcze krótszego czasu) jest niepoprawne[2]
tłumaczenia:
źródła:
  1. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Henryk Sienkiewicz. Listy z podróży do Ameryki. Opracowanie, wolnelektury.pl [dostęp 2026-04-11] [zarchiwizowane z adresu 2026-03-12] (pol.).
  2. Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa: Reader's Digest Przegląd, 2000, ISBN 838824308X, OCLC 749481728 (pol.).