zawodzić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zawodzić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[zaˈvɔʥ̑iʨ̑], AS[zavoʒ́ić], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) wzbudzać lub wydawać przeciągłe dźwięki zwykle śpiewem lub wyjąc
(1.2) robić rzeczy, które nie oczekiwane, nie działać sprawnie, nie spełniać się
(1.3) prowadzić gdzieś do celu np. drogą, postępowaniem, pomagając
odmiana:
(1.1-3) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Męska muzyka (…) raczej rzadko zawodzi w sensie wzdycha i łka. Patos jej szkodzi i osłabia łza. (W. Waglewski: Męska muzyka)
(1.2) Męska muzyka (…) raczej rzadko zawodzi w sensie można ufać jej. Nie powinna przysłodzić i pociechy mało w niej. (W. Waglewski: Męska muzyka)
(1.3) Zawiodłam go przed ołtarz.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) lamentować
(1.2) rozczarowywać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zawodzenie, zawód
czas. wodzić, zawieść ndk.
przym. zawiedziony
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: