Jama

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: jaamajamajamaajammajámajäämajäämä

Jama (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈjãma], AS[i ̯ãma], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) mit. wed. bóg śmierci i zmarłych, strażnik kierunku południowego; zob. też Jama (bóstwo) w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(2.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji; zob. też Jama (rzeka) w Wikipedii
odmiana:
(1.1, 2.1)
przykłady:
(1.1) Jama jest królem południowej strony świata i tam jakoby znajduje się kraina umarłych. Był pierwszym człowiekiem, który urodził się na ziemi. Pierwszy też doświadczył fenomenu śmierci.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) sanskr. यम (yama)
(2.1) ros. Яма (Âma)
uwagi:
zobacz też: AnubisCharonHelOzyrysPsychopompTanatosXolotl
tłumaczenia:
źródła:
  1. Janusz Krzyżowski, Mity i legendy Indii, Medyk, 2003, str. 204.