cukier

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

cukier (język polski)[edytuj]

cukier (1.2-3)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈʦ̑ucɛr], AS[cuḱer], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu; zob. też węglowodany w Wikipedii (zazwyczaj w liczbie mnogiej)
(1.2) chem. spoż. cukier jadalny – cukier (1.1) otrzymywany z trzciny cukrowej (cukier trzcinowy) bądź z buraków cukrowych (cukier buraczany); zob. też cukier spożywczy w Wikipedii
(1.3) chem. spoż. cukier spożywczynazwa handlowa cukru (1.1) otrzymywanego z buraków cukrowych; zob. też cukier buraczany w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
(1.2-3)
przykłady:
(1.1) Cukier jest związkiem chemicznym i bywa nazywany inaczej węglowodanem.
(1.2) Cukier jadalny jest środkiem spożywczym.
(1.3) Cukier spożywczy składa się niemal w całości z sacharozy.
składnia:
kolokacje:
(1.3) cukier w kostkachcukier pudercukier waniliowycukier wanilinowycukier kryształ
synonimy:
(1.1) sacharyd, węglowodan
(1.2-3) reg. maz. cuker, reg. śl. cuker, reg. warmiński, reg. wielkopolski faryna
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. cukrzyć/pocukrzyć
rzecz. cukiernica, cukierniczka, cukrownia, cukierek
przym. cukrzany, cukrowy
związki frazeologiczne:
cukier i rozum nigdy nie zaszkodzą
etymologia:
z niem. Zucker[1] z swn. zucura z arab. سكر (sukkar) z pers. شکر (shakar) < sanskr. शर्करा (sarkara)[2]
uwagi:
zobacz hasło cukier w Wikipedii, zobacz hasło cukier w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 46, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.
  2. hasło 'sugar' w Online Etymology Dictionary