cukierek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

cukierek (język polski)[edytuj]

cukierki (1.1)
wymowa:
IPA[ʦ̑uˈcɛrɛk], AS[cuḱerek], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) spoż. drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych; zob. też cukierek w Wikipedii
(1.2) rzad. zdrobn. od: cukier
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Wszystkie dzieci bardzo lubią cukierki.
(1.2) Panienka sobie cukierku do herbatki nasypie, będzie lepsza!
składnia:
kolokacje:
(1.1) cukierek czekoladowy
synonimy:
(1.1) pot. lm cuksy, reg. śl. bómbón, bombon
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) słodycze
hiponimy:
(1.1) czekoladka, drops, landrynka, miętus, irys, karmelek, krówka, kukułka, pomadka, pralinka, toffi, żelka
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cukier m, cukiernia f, cukierenka f, cukiernik m, cukiernica f, cukierniczka f, cukrzyca f, cukrzyk m, cukrówka f
zdrobn. cukiereczek m
czas. cukrzyć ndk., pocukrzyć dk., cukrować ndk., pocukrować dk.
przym. cukierkowy, cukrzycowy, cukrowy, cukierniczy
przysł. cukierkowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) pol. cukier + -ek
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: cukier
źródła: