tlen

tlen (język polski)

wymowa:

IPA: [tlɛ̃n], AS: [tlẽn], zjawiska fonetyczne: nazal.

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8; zob. też tlen w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	tlen
dopełniacz	tlenu
celownik	tlenowi
biernik	tlen
narzędnik	tlenem
miejscownik	tlenie
wołacz	tlenie

przykłady:

(1.1) Tlen jest niezbędny do życia.

(1.1) Woda składa się z wodoru i tlenu.

(1.1) Etery podatne są na utlenianie tlenem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kwasoród, symbol. O

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. tlenek m, tlenowiec m, tlenienie n, utlenianie n, nadtlenek m, podtlenek m, beztlenowiec mzw

czas. utleniać, tlenić, dotleniać, dotlenić, natlenić, natleniać

przym. tlenowy, tlenkowy, beztlenowy

przysł. tlenowo, beztlenowo

tem. słow. tleno-

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. tlić (tleć)

uwagi:

zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne

tłumaczenia:

• afrykanerski: (1.1) suurstof
• albański: (1.1) oksigjen
• angielski: (1.1) oxygen
• arabski: (1.1) أكسجين
• baskijski: (1.1) oxigeno
• białoruski: (1.1) кісларод m
• bretoński: (1.1) oksigen m
• bułgarski: (1.1) кислород m
• buriacki: (1.1) хүшэлтүрэгшэ
• chiński standardowy: (1.1) 氧
• chorwacki: (1.1) kisik
• czeski: (1.1) kyslík
• duński: (1.1) ilt w
• esperanto: (1.1) oksigeno
• estoński: (1.1) hapnik
• farerski: (1.1) súrevni n, ilt n
• fiński: (1.1) happi
• francuski: (1.1) oxygène m
• friulski: (1.1) ossigjen
• fryzyjski: (1.1) soerstof
• galicyjski: (1.1) osíxeno
• gruziński: (1.1) ჟანგბადი (zhangbadi)
• gudźarati: (1.1) પ્રાણવાયુ m (prāṇavāyu)
• hawajski: (1.1) ʻokikene
• hebrajski: (1.1) חמצן
• hiszpański: (1.1) oxígeno m
• interlingua: (1.1) oxygeno
• irlandzki: (1.1) ocsaigin ż
• islandzki: (1.1) súrefni n
• japoński: (1.1) 酸素 (さんそ, sanso)
• jidysz: (1.1) זויערשטאָף m (zojersztof), אָקסיגען m (oksigen)
• kaszubski: (1.1) krziseń m
• kataloński: (1.1) oxigen m
• koreański: (1.1) 산소
• kornijski: (1.1) oxyjen
• litewski: (1.1) deguonis m
• łaciński: (1.1) oxygenium
• łotewski: (1.1) skābeklis
• macedoński: (1.1) кислород
• maltański: (1.1) oksiġin
• mongolski: (1.1) хүчилтөрөгч
• nepalski: (1.1) अक्सिजन (aksijana)
• niderlandzki: (1.1) zuurstof ż
• niemiecki: (1.1) Sauerstoff m
• norweski (bokmål): (1.1) oksygen n
• nowogrecki: (1.1) οξυγόνο n
• ormiański: (1.1) թթվածին
• portugalski: (1.1) oxigênio m, oxigénio m
• rosyjski: (1.1) кислород m
• rumuński: (1.1) oxigen n
• serbski: (1.1) кисеоник
• słowacki: (1.1) kyslík
• słoweński: (1.1) kisik
• suahili: (1.1) oksijeni
• szwedzki: (1.1) syre n
• tajski: (1.1) ออกซิเจน
• tamilski: (1.1) ஒட்சிசன், ஆக்சிசன்
• turecki: (1.1) oksijen
• ukraiński: (1.1) кисень m
• walijski: (1.1) Ócsigen
• węgierski: (1.1) oxigén
• włoski: (1.1) ossigeno m
• żmudzki: (1.1) degounis m

źródła: