cukierniczka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

cukierniczka (język polski)[edytuj]

cukierniczka (1.1)
wymowa:
IPA[ˌʦ̑ucɛrʲˈɲiʧ̑ka], AS[cuḱerʹńička], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: cukiernica
(1.2) kobieta cukiernik
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) cukiernica
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cukiernik m, cukiernia ż, cukier ż, cukiernica ż, cukierek m, cukrownia ż, cukrownictwo n, cukrzyca ż, cukrzyk m, cukrzenie n, pocukrzenie n, cukrowanie n, pocukrowanie n, scukrzanie n, scukrzenie n, cukrówka ż, cukierdoza ż, cukierkowość ż
czas. cukrzyć ndk., pocukrzyć dk., cukrować ndk., pocukrować dk., scukrzać ndk., scukrzyć dk.
przym. cukierniczy, cukrowniczy, cukrowy, cukierkowy
przysł. cukierkowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. cukiernica + -ka
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: cukiernica
źródła: