przeznaczać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

przeznaczać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pʃɛˈznaʧ̑aʨ̑], AS[pšeznačać], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. przeznaczyć)

(1.1) określać cel
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) On przeznacza połowę swojej pensji na żywność.
składnia:
kolokacje:
(1.1) przeznaczać na + B.
synonimy:
(1.1) predestynować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) dedykować
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przeznaczenie n, przeznaczanie n, przeznaczona ż
czas. przeznaczyć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: