bark

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Bark

bark (język polski)[edytuj]

bark (1.2)
wymowa:
IPA[bark], AS[bark] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat.  część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem; barki górna część pleców; zob.  też bark (anatomia) w Wikipedii
(1.2) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; ostatni z nich ma omasztowanie skośne, pozostałe maszty niosą ożaglowanie rejowe; zob.  też bark (żaglowiec) w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Znów zwichnąłem sobie bark.
(1.2) Nasza żaglówka jest bardzo mała przy tym barku.
składnia:
kolokacje:
(1.1) zwichnąć/nadwyrężyć sobie/komuś bark
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) przym.  barczysty, barkowy
związki frazeologiczne:
(1.1) wziąć coś na swoje barkicoś spoczywa na czyichś barkach
etymologia:
(1.2) ang. , łac.  barca[1]
uwagi:
(1.2) nie mylić z „barka
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło bark w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.

bark (język angielski)[edytuj]

wymowa:
wymowa amerykańska ?/i
IPA: /bɑː(ɹ)k/, SAMPA: /bA:(r)k/
homofon: barque
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) szczeknięcie (dźwięk wydawany przez psa podczas szczekania)
(1.2) bot.  kora (okrycie pnia drzewa)
(1.3) żegl.  bark (rodzaj żaglowca)

czasownik nieprzechodni

(2.1) szczekać
(2.2) warczeć (mówić nieuprzejmie)

czasownik przechodni

(3.1) usuwać korę
odmiana:
(1.1-3) lp  bark; lm  barks
(2.1-2) (3.1) bark, barked, barked; he barks; be barking
przykłady:
(2.1) Suddenly a dog jumped and started to bark.Nagle wyskoczył pies i zaczął szczekać.
(3.1) The woodcutter barked all the lumbers already in the forest.Drwal ściągnął korę z wszystkich drzew już w lesie.
składnia:
kolokacje:
(1.2) bark beetle
(2.1) bark out
synonimy:
(1.3) barque
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.2) rzecz.  bark beetle; przym.  barkless
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) z (2.1)
(1.2) pragerm.  borke
(1.3) zob. : barque
(2.1) średnioang.  berken, st.ang.  beorcan, pragerm. 
(3.1) z (1.2)
uwagi:
źródła:

bark (język czeski)[edytuj]

bark (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) bark (żaglowiec)
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

bark (język duński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) bot.  kora
odmiana:
(1.1) en bark, barken, blm 
przykłady:
(1.1) Jeg skar et hjerte i barken med en kniv.Wyrżnąłem na korze serce nożem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.nord.  bǫrkr
uwagi:
zobacz też: słownik tematyczny - leśnictwo
źródła:

bark (esperanto (morfem))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) barka
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

bark (język norweski (bokmål))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot.  kora
odmiana:
(1.1) en bark, barken
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.nord.  börkr
uwagi:
źródła:

bark (język szwedzki)[edytuj]

bark
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) kora
odmiana:
(1.1) en bark, barken
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) barkborre
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: