pokolenie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

pokolenie (język polski)[edytuj]

cztery pokolenia (1.3)
wymowa:
IPA[ˌpɔkɔˈlɛ̃ɲɛ], AS[pokolńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. -ni… akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) grupa ludzi lub zwierząt będących mniej więcej w tym samym wieku
(1.2) grupa ludzi żyjących w tych samych czasach, będących świadkami podobnych wydarzeń
(1.3) członkowie rodziny, będący mniej więcej w tym samym wieku i pełniący te same funkcje (dziadkowie, rodzice, dzieci)
(1.4) okres czasu równy wiekowi ludzi w którym zazwyczaj mają dzieci
(1.5) bibl.  plemię
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
(1.1) Naszą nadzieją i szansą na dalszy rozwój jest otwarte i dobrze wykształcone młode pokolenie.
(1.3) Na ostatnim zjeździe rodzinnym spotkały się cztery pokolenia Kowalskich i Nowaków.
(1.4) Trzy pokolenia temu nie było komputerów.
(1.5) Od dwunastu synów Jakuba wywodzi się dwanaście pokoleń Izraela.
składnia:
kolokacje:
(1.1) młode / stare pokolenie • przyszłe / kolejne pokolenie
synonimy:
(1.1) generacja
(1.5) plemię
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  pokoleniowość n 
przym.  pokoleniowy
związki frazeologiczne:
pokolenie Kolumbówpokolenie '68pokolenie literackiepokolenie JP2
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: