warczeć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

warczeć (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. warknąć)

(1.1) o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku
(1.2) o urządzeniach wydawać niskie dźwięki przy pracy
(1.3) pot. mówić opryskliwie
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) mruczeć, pomrukiwać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. warczenie n, warknięcie n, warkot mrz
czas. warknąć, warkotać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: