szczekać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

szczekać (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈʃʧ̑ɛkaʨ̑], AS[ščekać]
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk.  szczeknąć)

(1.1) o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos
(1.2) przen.  pot.  pogard.  wymyślać komuś, oburzać się na coś
(1.3) przen.  pot.  pogard.  kłamiąc, mówić o kimś lub o czymś źle
(1.4) przen.  pot.  wydawać głośne dźwięki przypominające szczekanie psów
(1.5) łow.  o samcu sarny: wydawać głos
odmiana:
(1.1-5) koniugacja I
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) ubliżać
(1.3) obmawiać, oczerniać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  oszczekiwać ndk. , naszczekiwać ndk. , rozszczekać się dk. , odszczekiwać ndk. , obszczekiwać się ndk. 
przym.  szczekliwy
rzecz.  szczekanie n , szczek m , szczekanina f , szczekaczka f 
związki frazeologiczne:
pies szczeka, karawana idzie dalejpsy szczekają, karawana idzie dalejna biednego zawsze psy szczekająna biednego i psy głośniej szczekają
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: