Elżbieta

Elżbieta (język polski)

wymowa:: IPA: [ɛlʒˈbʲjɛta], AS: [elžbʹi ̯eta], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j ^ⓘ

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię żeńskie; zob. też Elżbieta w Wikipedii

(1.1-2)

przykłady:: (1.1) Wczoraj poszedłem z moją Elżbietą do kina.; (1.1) Podczas rządów Władysława Jagiełły został w 1 4 10 powołany na sekretarza kancelarii królewskiej, lecz pozbawiony tej funkcji w 1 4 19 roku za napisanie paszkwilu na królową Elżbietę^[1].; (1.1) Elżbieta kończyła doprawiać specjalnym sosem surówkę z różnorakich warzyw i owoców, a Alicja już zaczęła nakrywać stół kolorowym obrusem^[2].

kolokacje:: (1.1) pani Elżbieta • siostra / kuzynka / ciocia / babcia Elżbieta • kobieta imieniem (o imieniu) Elżbieta • święta / błogosławiona Elżbieta • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Elżbieta • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Elżbieta • otrzymać / dostać / przybrać imię Elżbieta • dzień imienin / imieniny Elżbiety • na Elżbietę (o dniu); (1.2) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Elżbiecie • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Elżbiety • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Elżbiety • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Elżbiety • mieszkaniec / mieszkanka Elżbiety • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Elżbiecie • pochodzić z Elżbiety • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Elżbiety

wyrazy pokrewne:: rzecz. elżbietańczyk mos, elżbietanin mos, Halszka ż, Ela ż, Elusia ż, Elka ż, Elżbietka ż, Elunia ż, Elżunia ż, Elcia ż, elżbietanka ż, elżbietanizm m, elżbietańskość ż, Elżbiecin m, Izabella ż, Eliza ż; przym. elżbietański

związki frazeologiczne:: dzień Elżbiety da orędzie, czy ta zima sroga będzie • na Elżbiety kiedy leje, złe latu robi nadzieje • na świętą Elżbietę bywa śnieg nad pietę • święta Elżbieta – śniegiem pokryta • zjawia to Elżbieta święta, czy ta zima będzie cięta • gdy w Elżbietę pada, pluchę i błoto zapowiada

etymologia:: (1.1) łac. Elisabetha < gr. Ἐλισάβετ < hebr. אלישבע (elisheba, eliszebeth) → Bóg moją przysięgą^[3] < hebr. אל + שבועה; imię pochodzenia biblijnego od Elżbiety, matki Jana Chrzciciela lub Eliszeby, żony Arona; (1.2) od (1.1)

uwagi:: zob. też Elżbieta w Wikicytatach; (1.1) w języku polskim co najmniej od XII wieku^[3]; (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona

angielski: (1.1) Elizabeth, Elisabet
arabski: (1.1) إليصابات ż
białoruski: (1.1) Лізавета ż, Альжбета ż
białoruski (taraszkiewica): (1.1) Лізавета ż
bułgarski: (1.1) Елисавета ż
czeski: (1.1) Alžběta ż
duński: (1.1) Elisabeth w
esperanto: (1.1) Elizabeto
francuski: (1.1) Élisabeth ż
hiszpański: (1.1) Isabel ż
islandzki: (1.1) Elisabeth, Elísabet, Elísabeth
kataloński: (1.1) Elisabet ż
łaciński: (1.1) Elisabetha ż, Elisabeth ż
łotewski: (1.1) Elizabete ż
niderlandzki: (1.1) Elisabeth, Elizabeth
norweski (bokmål): (1.1) Elisabeth ż
nowogrecki: (1.1) Ελισάβετ ż
ormiański: (1.1) Եղիսաբեթ
portugalski: (1.1) Elisabete ż
rosyjski: (1.1) Елисавета ż, Елизавета ż
rumuński: (1.1) Elisabeta ż
słowacki: (1.1) Alžbeta ż
starogrecki: (1.1) Ἐλισάβετ ż
szwedzki: (1.1) Elisabet w, Elisabeth w, Elise w, Elsa w
tuvalu: (1.1) Elisapeta
węgierski: (1.1) Erzsébet
wilamowski: (1.1) Haella n, Hala n, Ela
włoski: (1.1) Elisabetta ż

↑ Hasło „Stanisław Ciołek (biskup)” w: pl.wikipedia.org.
↑ Wiesława Maria Korczyńska, Wróć..., 2001, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
1 2 Jan Miodek Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 195