zamieszkać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

zamieszkać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[zãˈmʲjɛʃkaʨ̑], AS[zãmʹi ̯eškać], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j 
znaczenia:

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. zamieszkiwać)

(1.1) wprowadzić się gdzieś, zacząć gdzieś mieszkać
(1.2) o uczuciach, zjawiskach itp.: ukazać się, pojawić się
(1.3) st.pol. opuścić, zaniedbać
odmiana:
(1.1-2) koniugacja I
przykłady:
(1.2) Kiedy ojciec stracił pracę, w domu zamieszkała bieda.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. omieszkać dk., zamieszkiwać ndk., mieszkać ndk.
rzecz. mieszkanie n, zamieszkanie n, zamieszkiwanie n
przym. zamieszkały, zamieszkany, mieszkaniowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) forma zamieszkany w znaczeniu „taki, w którym ktoś mieszka” (np. zamieszkany dom) jest poprawna, mimo że sam czasownik zamieszkać jest nieprzechodni (forma ta jest tylko pozornie imiesłowem przymiotnikowym biernym od tego czasownika, w rzeczywistości to odrębny przymiotnik)[1]
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „zamieszkały czy zamieszkany?” w: Poradnia Językowa PWN.