babcia

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

babcia (język polski)[edytuj]

babcia (1.1)
wymowa:
IPA[ˈbapʲʨ̑a], AS[bapʹća], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn.  babka (matka ojca lub matki)
(1.2) pot.  stara kobieta
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Mnie zawsze babcia odprowadza do przedszkola.
(1.1) Moja babcia ma siedemdziesiąt lat.
(1.1) Moja babcia bardzo się starzeje.
(1.2) Do autobusu weszła jakaś babcia z siatkami pełnymi zakupów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) baba, babka, babunia
(1.2) babula, babuleńka
antonimy:
(1.1-2) dziadek
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  baba f , babunia f , babula f , babuleńka f , prababcia f , prababka f 
przym.  babciny, babi
związki frazeologiczne:
babcia klozetowaskończyło się babci sranie
etymologia:
(1.1-2) pol.  baba
uwagi:
zob.  też babcia w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła: