budynek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

budynek (język polski)[edytuj]

budynek (1.1)
budynek (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[buˈdɨ̃nɛk], AS[budnek], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) budowla naziemna
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ten budynek jest bardzo wysoki.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) gmach, budowla
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. budowla f, budowlaniec m, budowa f, budowlany m.-os.
czas. budować ndk.
przym. budulcowy, budowlany
związki frazeologiczne:
etymologia:
śwn. büding[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 40, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.