osiedlić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
(Przekierowano z osiedlić się)
Skocz do: nawigacja, szukaj

osiedlić (język polski)[edytuj]

wymowa:
podział przy przenoszeniu wyrazu: o•sied•lić[1]
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. osiedlać)

(1.1) pozwolić komuś gdzieś zamieszkać

czasownik zwrotny dokonany osiedlić się (ndk. osiedlać się)

(2.1) zamieszkać gdzieś
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. osiedle n, osiedlanie n, osiedlenie n, osiedleniec mos, osiedliny nmos, dosiedlanie n, dosiedlenie n, poosiedlanie n, powysiedlanie n, pozasiedlanie n, przesiedlanie n, przesiedlenie n, przesiedleniec mos, rozsiedlanie n, rozsiedlenie n, wysiedlanie n, wysiedlenie n, wysiedleniec mos, wysiedlona f, wysiedlony mos, zasiedlanie n, zasiedlenie n, zasiedleniec mos, zasiedliny nmos
czas. osiedlać ndk., dosiedlać ndk., dosiedlić dk., poosiedlać dk., powysiedlać dk., pozasiedlać dk., przesiedlać ndk., przesiedlić dk., rozsiedlać ndk., rozsiedlić dk., wysiedlać ndk., wysiedlić dk., zasiedlać ndk., zasiedlić dk.
przym. osiedleniowy, osiedleńczy, osiedlowy, przesiedleńczy, wysiedleńczy, zasiedleniowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło osiedlić w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, s. 817, Warszawa, Horyzont, 2001, ISBN 83-7311-161-1.