Przejdź do zawartości

plac

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Podobna pisownia Podobna pisownia: plaĉ • plač • Pláč • pláč

plac (język polski)

[edytuj]
plac (1.1)
wymowa:
IPA: [plat͡s], AS: [plac] ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów; zob. też plac w Wikipedii
(1.2) określone miejsce
(1.3) daw. wolna przestrzeń, wolne miejsce[1]
odmiana:
(1.1)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikplacplace
dopełniaczplacuplaców
celownikplacowiplacom
biernikplacplace
narzędnikplacemplacami
miejscownikplacuplacach
wołaczplacuplace
przykłady:
(1.1) Na placu przed ministerstwem demonstrowali niezadowoleni.
(1.2) Na placu bitwy nie było już nikogo.
składnia:
kolokacje:
(1.1) być na placu • iść / jechać na plac • plac budowy • plac zabaw
synonimy:
(1.1) rondo, skrzyżowanie
antonimy:
(1.1) ulica, skwer, aleja
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. placówka ż, placowe n, placowy m, placek m
zdrobn. placyk m
przym. placowy, plackowaty
związki frazeologiczne:
(1.1) plac boju • plac zabaw
etymologia:
(1.1) niem. Platz[2][1]
uwagi:
Niepoprawna jest forma dopełniacza liczby mnogiej „placy”[3].
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „plac” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. ↑ Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, Warszawa: PWN, 1976, s. 136, OCLC 7073291 (pol.).
  3. ↑ Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, Polskie Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1980, ISBN 83-01-03811-X.

plac (esperanto (morfem))

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) plac
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
rzecz. placo, placego, placeto, rondoplaco, urboplaco
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

plac (język kaszubski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) miejsce[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) môl
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ Roman Drzeżdżon, Grzegorz J. Schramke, Słowniczek polsko-kaszubski, Region, Gdynia 2003-2012, ISBN 978-83-7591-191-6.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=plac&oldid=8820957”