umrzeć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

umrzeć (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈũmʒɛʨ̑], AS[ũmžeć], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

czasownik dokonany (ndk. umierać)

(1.1) aspekt dokonany od umierać
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) skonać; reg. śl. skrepnąć; przen. odejść; podn. rozstać się z życiem, przejść na tamten świat, wydać ostatnie tchnienie, wyzionąć ducha, oddać ducha, oddać Bogu ducha / oddać duszę Bogu, zasnąć na wieki, pożegnać się ze światem, o dziecku powiększyć grono aniołków; książk. przenieść się / odejść na łono Abrahama; pot. żart. pójść do Abrahama na piwo; pot. kopnąć w kalendarz, wykorkować, wykitować, przekręcić się, kojfnąć; posp. wyciągnąć nogi / wyciągnąć kopyta; wulg. odwalić kitę, wulg. i o zwierzętach zdechnąć
antonimy:
(1.1) urodzić się, narodzić się, przyjść na świat
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) zginąć, polec
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. umarły m
czas. umarły, umierać ndk.
ims. umarły
przym. obumarły
związki frazeologiczne:
umarł w butachumarł król, niech żyje królumrzeć pod nożem
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: umierać
źródła: