łańcuch

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: lańcuch

łańcuch (język polski)[edytuj]

łańcuch (1.1)
łańcuch (1.3) górski
łańcuch (1.4)
wymowa:
IPA[ˈwãj̃nʦ̑ux], AS[u̯ãĩ ̯ncuχ], zjawiska fonetyczne: nazal.rozs. artyk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. element mechaniczny, składający się z identycznych ogniw; zob. też łańcuch w Wikipedii
(1.2) anglosaska miara długości; zob. też łańcuch (miara długości) w Wikipedii
(1.3) geogr. łańcuch górski; zob. też łańcuch górski w Wikipedii
(1.4) sznur wykonany z metalu lub tworzywa sztucznego
(1.5) przen. ciąg zdarzeń, szereg obiektów
(1.6) inform. ciąg znaków, dane typu tekstowego; zob. też string w Wikipedii
odmiana:
(1.1-6)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) łańcuch rowerowyzłoty / srebrny łańcuch • kula na łańcuchu
(1.2) łańcuch choinkowy • łańcuch na choinkę
(1.5) przerwać łańcuch korupcji / przemocy / zła
synonimy:
(1.3) pasmo
(1.4) kajdany; reg. śl. lańcuch
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. łańcuszek m
przym. łańcuchowy
przysł. łańcuchowo
związki frazeologiczne:
jak pies na łańcuchureakcja łańcuchowałańcuch pokarmowy
etymologia:
(1.1) niem.[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Edward Łuczyński, Jolanta Maćkiewicz, Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, wyd. II rozszerzone i uzupełnione, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2002, s. 116.