skutek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

skutek (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈskutɛk], AS[skutek] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wynik jakiegoś działania, efekt; rezultat, konsekwencja
odmiana:
przykłady:
(1.1) Najczęściej wymienianym skutkiem tej decyzji był wzrost przestępczości.
(1.1) Adam nie uważał na lekcjach, czego skutkiem było niezaliczenie sprawdzianu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) do skutku • skutek prawnywskutek / na skutek
synonimy:
(1.1) konsekwencja, wynik, następstwo, rezultat
antonimy:
(1.1) przyczyna
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. skuteczny, skutkowy
czas. skutkować
przysł. skutecznie
rzecz. skuteczność f
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

skutek (język czeski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) czyn, uczynek
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: