pub

pub (użycie wyrazu obcego w języku polskim)

pub (1.1)

pub (1.1)

wymowa:

‹pab›

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) typ baru z zakąskami i alkoholami

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pub	puby
dopełniacz	pubu	pubów
celownik	pubowi	pubom
biernik	pub	puby
narzędnik	pubem	pubami
miejscownik	pubie	pubach
wołacz	pubie	puby

przykłady:

(1.1) Idę z kumplami do pubu na piwo.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) knajpa, bar, lokal, szynk, wyszynk, piwiarnia

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. angielski pub < skr. skrót, skrótowiec od ang. angielski public house

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) pub
• jidysz: (1.1) שענק f rodzaj żeński (szenk)
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)  ,     ,    

źródła:

pub (język angielski)

pub (1.1)

wymowa:

bryt. brytyjski angielski IPA: /pʌb/, SAMPA: /pVb/; IPA: /pʊb/, SAMPA: /pUb/

wymowa amerykańska

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) pub

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza pub, lm liczba mnoga pubs

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) public house

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

skrót od public

uwagi:

źródła:

pub (język francuski)

wymowa:

IPA: [pyb]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) reklama

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) publicité

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

apokopa od publicité

uwagi:

źródła: