falloir

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] falloir (język francuski)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
czasownik

(1.1) musieć w formie bezosobowej; trzeba, należy, jest konieczne

(1.2) potrzebować, brakować

odmiana: czasownik ułomny, posiada tylko formy bezosobowe: il faut, il fallait, il fallut, il a fallu, il faudra, qu'il faille, qu'il fallût przykłady:

(1.1) Il faut que je parte demain. → Trzeba, abym jutro wyjechał.

(1.1) Il faudrait s’en informer. → Należało by się tego dowiedzieć.

(1.2) Il lui fallait cent francs. → Brakowało mu stu franków.

(1.2) Il n’est jamais satisfait, il ne sait ce qu’il lui faut. → (On) nigdy nie jest zadowolony, sam nie wie, czego mu potrzeba.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: (1.1) comme il faut
etymologia:
uwagi: zobacz też Aneks:Język francuski - czasowniki nieregularne źródła:

• hasło falloir w Dictionnaire de L'Académie française, wydanie 8 (1932-5)