zaimek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] zaimek (język polski)
wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) gram. część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu; zob. też zaimek w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje: ~ osobowy / dzierżawczy / względny / zwrotny
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zob. też słowniki tematyczne dla słownictwa gramatycznego
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) pronoun
- białoruski (1.1) займеннік m
- chorwacki (1.1) zamjenica f
- dolnołużycki: (1.1) pronomen m
- duński: (1.1) stedord n
- francuski: (1.1) pronom m
- górnołużycki: (1.1) pronomen m, naměstnik m
- grecki: (1.1) αντωνυμία f
- hiszpański: (1.1) pronombre m
- islandzki: (1.1) fornafn n
- jidysz: (1.1) פּראָנאָם (pronom)
- kaszubski: (1.1) zamiono n
- litewski: (1.1) įvardis
- łaciński: (1.1) pronomen
- niemiecki: (1.1) Pronomen n
- norweski (bokmål): (1.1) pronomen n
- rosyjski: (1.1) местоимение n
- ukraiński: (1.1) займенник
- włoski: (1.1) pronome m
