małomówny

małomówny (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌmawɔ̃ˈmuvnɨ], AS: [mau̯õmuvny], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który mówi mało; nie jest gadatliwy

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	m.-os. rodzaj męskoosobowy/mzw rodzaj męskozwierzęcy	mrz rodzaj męskorzeczowy	f rodzaj żeński	n rodzaj nijaki	m.-os. rodzaj męskoosobowy	nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy
mianownik	małomówny		małomówna	małomówne	małomówni	małomówne
dopełniacz	małomównego		małomównej	małomównego	małomównych
celownik	małomównemu		małomównej	małomównemu	małomównym
biernik	małomównego	małomówny	małomówną	małomówne	małomównych	małomówne
narzędnik	małomównym		małomówną	małomównym	małomównymi
miejscownik	małomównym		małomównej	małomównym	małomównych
wołacz	małomówny		małomówna	małomówne	małomówni	małomówne

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) milczący, cichy

antonimy:

(1.1) gadatliwy

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik mówić

rzecz. rzeczownik mały m rodzaj męski, mowa, mówca

przym. przymiotnik mały

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) taciturn
• hiszpański: (1.1) callado, taciturno
• islandzki: (1.1) fáorður, fámáll, þegjandalegur
• niemiecki: (1.1) schweigsam, wortkarg
• szwedzki: (1.1) fåordig, tystlåten, fåmäld, ordknapp
• włoski: (1.1) taciturno, silenzioso

źródła: