przyimek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] przyimek (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pʃɨˈjĩmɛk], AS: [pšyi ̯ĩmek], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• nazal.• epenteza i ̯ wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) gram. wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym; zob. też przyimek w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) lp przyimek, przyimka, przyimkowi, przyimek, przyimkiem, przyimku; lm przyimki, przyimków, przyimkom, przyimki, przyimkami, przyimkach, przyimki
- przykłady:
- (1.1) W języku polskim przyimek „przed” łączy się z narzędnikiem a „na” z miejscownikiem.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. przyimkowy
- związki frazeologiczne:
- (1.1) wyrażenie przyimkowe
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: słowniki tematyczne dla słownictwa gramatycznego
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) preposition
- arabski: (1.1) حرف جر
- białoruski: (1.1) прыназоўнік
- chiński: (1.1) tradycyjny 介詞, uproszczony 介词, pinyin: jiècí
- chorwacki: (1.1) prijedlog
- czeski: (1.1) předložka
- dolnołużycki: (1.1) prepozicija f
- duński: (1.1) forholdsord n, præposition w
- francuski: (1.1) préposition f
- górnołużycki: (1.1) prepozicija f, předłóžka f
- hiszpański: (1.1) preposición f
- islandzki: (1.1) forsetning f
- kaszubski: (1.1) przëmiono
- łaciński: (1.1) prepositio f
- niemiecki: (1.1) Präposition f Verhältniswort n
- norweski (bokmål): (1.1) preposisjon
- norweski (nynorsk): (1.1) preposisjon
- nowogrecki: (1.1) πρόθεση f
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) предлог m
- słowacki: (1.1) predložka
- szwedzki: (1.1) preposition w
- ukraiński: (1.1) прийменник
- wietnamski: (1.1) giới từ f
- włoski: (1.1) preposizione f
- źródła:
