przyimek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] przyimek (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) gram. wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym; zob. też przyimek w Wikipedii
odmiana: lp przyim|ek, -ka, -kowi, -ek, -kiem, -ku; lm -ki, -ków, -kom, -ki, -kami, -kach, -ki przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: (1.1) wyrażenie przyimkowe
etymologia:
uwagi: zobacz też: słowniki tematyczne dla słownictwa gramatycznego tłumaczenia:
- angielski: (1.1) preposition
- białoruski: (1.1) прыназоўнік
- czeski: (1.1) předložka
- dolnołużycki: (1.1) prepozicija f
- francuski: (1.1) préposition f
- górnołużycki: (1.1) prepozicija f, předłóžka f
- grecki: (1.1) πρόθεση f
- hiszpański: (1.1) preposición f
- islandzki: (1.1) forsetning f
- kaszubski: (1.1) przëmiono
- łaciński: (1.1) prepositio f
- niemiecki: (1.1) Präposition f Verhältniswort n
- norweski (bokmål): (1.1) preposisjon
- norweski (nynorsk): (1.1) preposisjon
- rosyjski: (1.1) предлог m
- ukraiński: (1.1) прийменник
- wietnamski: (1.1) giới từ f
- włoski: (1.1) preposizione f

