obietnica

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

obietnica (język polski) [edytuj]

wymowa:
IPA: [ˌɔbʲjɛtʲˈɲiʦ̑a], AS: [obʹi ̯etʹńica], zjawiska fonetyczne: zmięk. • akc. pob. • i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) składać obietnicę • złożyć obietnicę • dotrzymać / nie dotrzymać obietnicy • złamać obietnicę • zwodzić obietnicami • niezawodna obietnica
synonimy:
(1.1) przyrzeczenie, słowo
antonimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  obiecać, obiecywać
przym.  obiecujący
przysł.  obiecująco
rzecz.  obiecanie n , obiecywanie n , obiecanka f 
ims.  obiecujący
związki frazeologiczne:
obiecanki cacanki • obiecywać gruszki na wierzbie
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=obietnica&oldid=3285993”