obietnica
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] obietnica (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje: (1.1) składać ~ę, złożyć ~ę, dotrzymać/nie dotrzymać ~y, złamać ~ę, zwodzić ~ami, niezawodna ~a
synonimy: (1.1) przyrzeczenie, słowo
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. obiecać, obiecywać; przym. obiecujący; przysł. obiecująco
związki frazeologiczne: obiecanki cacanki, obiecywać gruszki na wierzbie
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) promise
- chorwacki: (1.1) obećanje n
- duński: (1.1) løfte n
- hiszpański: (1.1) promesa f
- interlingua: (1.1) promissa
- jidysz: (1.1) צוזאָג
- kataloński: (1.1) promesa f
- niemiecki: (1.1) Versprechung f, Versprechen n
- norweski (bokmål): (1.1) løfte
- rosyjski: (1.1) обещание n
- ukraiński: (1.1) обіцянка f
- włoski: (1.1) promessa