obietnica

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] obietnica (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości

odmiana:
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje: (1.1) składać ~ę, złożyć ~ę, dotrzymać/nie dotrzymać ~y, złamać ~ę, zwodzić ~ami, niezawodna ~a,
synonimy: (1.1) przyrzeczenie, słowo
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. czasownik obiecać, obiecywać; przym. przymiotnik obiecujący, przysł. przysłówek obiecująco
związki frazeologiczne: obiecanki cacanki, obiecywać gruszki na wierzbie
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) promise
• chorwacki: (1.1) obećanje n rodzaj nijaki
• duński: (1.1) løfte n rodzaj nijaki
• interlingua: (1.1) promissa
• jidysz: (1.1) צוזאָג
• niemiecki: (1.1) Versprechung f rodzaj żeński, Versprechen n rodzaj nijaki
• norweski (bokmål): (1.1) løfte
• rosyjski: (1.1) обещание n rodzaj nijaki
• ukraiński: (1.1) обіцянка f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) promessa