przymiotnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] przymiotnik (język polski)

wymowa:
IPA[pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik], AS[pšỹmʹi ̯otʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. nazal. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gram.  wyraz określający cechę rzeczownika np.biały”, „niski”, „ładny”; zob.  też przymiotnik w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wiele przysłówków jest utworzonych od przymiotników.
(1.1) Przymiotnikiem w zdaniuMam niebieski rower.” jest wyrazniebieski”.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  przymiotnikowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
od przymiot
uwagi:
przymiotniki ulegają deklinacji oraz stopniowaniu
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach