marynarka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] marynarka (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rodzaj męskiej kurtki, noszonej jako część garnituru lub munduru

(1.2) wojska walczące na wodzie; ogół statków, infrastruktury i ich obsługi przeznaczonych do jednego celu

odmiana: (1) lp liczba pojedyncza marynar|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm liczba mnoga ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:

(1.1) Zbigniew wygląda bardzo elegancko w tej marynarce.

(1.2) Mój ojciec służył w marynarce, był marynarzem na niszczycielu.

składnia:
kolokacje: (1.1) marynarka dwurzędowa/jednorzędowa; zakładać/nosić marynarkę (1.2) marynarka wojenna/handlowa; wstąpić/zaciągnąć się do marynarki; służyć w marynarce
synonimy: (1.2) flota
antonimy: (1.1) spodnie; (1.2) armia
wyrazy pokrewne: (1.2) rzecz. rzeczownik marynarz
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) z (1.2) od części munduru marynarza?; (1.2) łac. łacina marinus, mare
uwagi: zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania tłumaczenia:

• angielski: (1.1) jacket; coat; (1.2) navy, marine
• duński: (1.1) jakke w rodzaj wspólny; (1.2) søværn n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1) veste f rodzaj żeński; (1.2) marine f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) σακάκι n rodzaj nijaki; (1.2) ναυτικό n rodzaj nijaki
• hiszpański: (1.1) chaqueta f rodzaj żeński, americana f rodzaj żeński; (1.2) marina f rodzaj żeński, armada f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Jacke f rodzaj żeński; (1.2) Marine f rodzaj żeński, Kriegsmarine f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) пиджак m rodzaj męski; (1.2) флот m rodzaj męski
• włoski: (1.1) giacca f rodzaj żeński