marynarka

marynarka (język polski)

oficer marynarki (1.2) wkłada marynarkę (1.1)

wymowa:

IPA: [ˌmarɨ̃ˈnarka], AS: [marỹnarka], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rodzaj męskiej kurtki, noszonej jako część garnituru lub munduru

(1.2) wojska walczące na wodzie; ogół statków, infrastruktury i ich obsługi przeznaczonych do jednego celu

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	marynarka	marynarki
dopełniacz	marynarki	marynarek
celownik	marynarce	marynarkom
biernik	marynarkę	marynarki
narzędnik	marynarką	marynarkami
miejscownik	marynarce	marynarkach
wołacz	marynarko	marynarki

przykłady:

(1.1) Zbigniew wygląda bardzo elegancko w tej marynarce.

(1.2) Mój ojciec służył w marynarce, był marynarzem na niszczycielu.

składnia:

kolokacje:

(1.1) marynarka dwurzędowa/jednorzędowa; zakładać/nosić marynarkę

(1.2) marynarka wojenna/handlowa; wstąpić/zaciągnąć się do marynarki; służyć w marynarce

synonimy:

(1.2) flota

antonimy:

(1.1) spodnie

(1.2) armia

wyrazy pokrewne:

(1.2) rzecz. rzeczownik marynarz

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.2) łac. łacina marinus, mare

uwagi:

zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) jacket; coat; (1.2) navy, marine
• duński: (1.1) jakke w rodzaj wspólny; (1.2) søværn n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1) veste f rodzaj żeński; (1.2) marine f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) chaqueta f rodzaj żeński, americana f rodzaj żeński, saco m rodzaj męski; (1.2) marina f rodzaj żeński, armada f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Jacke f rodzaj żeński, Jakett n rodzaj nijaki; (1.2) Marine f rodzaj żeński, Kriegsmarine f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) σακάκι n rodzaj nijaki; (1.2) ναυτικό n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) пиджак m rodzaj męski; (1.2) флот m rodzaj męski
• włoski: (1.1) giacca f rodzaj żeński

źródła: