marynarka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] marynarka (język polski)

marynarka (1.1)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rodzaj męskiej kurtki, noszonej jako część garnituru lub munduru
(1.2) wojska walczące na wodzie; ogół statków, infrastruktury i ich obsługi przeznaczonych do jednego celu

odmiana: (1) lp  marynar|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm  ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:

(1.1) Zbigniew wygląda bardzo elegancko w tej marynarce.
(1.2) Mój ojciec służył w marynarce, był marynarzem na niszczycielu.

składnia:
kolokacje: (1.1) marynarka dwurzędowa/jednorzędowa; zakładać/nosić marynarkę (1.2) marynarka wojenna/handlowa; wstąpić/zaciągnąć się do marynarki; służyć w marynarce
synonimy: (1.2) flota
antonimy: (1.1) spodnie; (1.2) armia
wyrazy pokrewne: (1.2) rzecz.  marynarz
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) z (1.2) od części munduru marynarza?; (1.2) łac.  marinus, mare
uwagi: zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania tłumaczenia:

W innych językach