marynarka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

marynarka (język polski) [edytuj]

oficer marynarki (1.2) wkłada marynarkę (1.1)
wymowa:
IPA[ˌmarɨ̃ˈnarka], AS[marỹnarka], zjawiska fonetyczne: nazal. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rodzaj męskiej kurtki, noszonej jako część garnituru lub munduru
(1.2) wojska walczące na wodzie; ogół statków, infrastruktury i ich obsługi przeznaczonych do jednego celu
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Zbigniew wygląda bardzo elegancko w tej marynarce.
(1.2) Mój ojciec służył w marynarce, był marynarzem na niszczycielu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) marynarka dwurzędowa/jednorzędowa; zakładać/nosić marynarkę
(1.2) marynarka wojenna/handlowa; wstąpić/zaciągnąć się do marynarki; służyć w marynarce
synonimy:
(1.2) flota
antonimy:
(1.1) spodnie
(1.2) armia
wyrazy pokrewne:
(1.2) rzecz.  marynarz
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.2) łac.  marinus, mare
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania
tłumaczenia:
źródła: