niszczyciel

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

niszczyciel (język polski)[edytuj]

niszczyciel (2.1)
wymowa:
IPA[ɲiʃˈʧ̑ɨʨ̑ɛl], AS[ńiščyćel], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ten, kto niszczy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) wojsk.  szybki okręt przystosowany do zwalczania małych jednostek pływających; zob.  też niszczyciel w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) I stałem się śmiercią, niszczycielem światów.[1]
(2.1) Niszczyciele z reguły były wyposażone w wyrzutnię torped.
składnia:
kolokacje:
(2.1) niszczyciel rakietowy, niszczyciel przeciwlotniczy
synonimy:
(1.1) destruktor
(2.1) kontrtorpedowiec
antonimy:
(1.1) twórca, stwórca
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) dewastator, szkodnik, wandal, psuj
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  niszczenie n , zniszczenie n 
forma żeńska niszczycielka
czas.  niszczyć, niszczeć
przym.  niszczycielski, zniszczony
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol.  niszczyć
(2.1) tłum.  ang.  destroyer
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. słowa Kryszny w Bhagawadgicie